شمارهٔ ۹۶۴

اگر در کشتنم تأخیر کردی

نبود از مرحمت تقصیر کردی

رها کردی چو من دیوانه ای

گرفتی زلف را زنجیر کردی

را از دل خونها چکید آن دم که بر ما

بقصد جان مزه چون تیر کردی

چه شوخی ای پسر کز عهد طفلی

بخونم میل بیش از شیر کردی

رقیبا مینمانی آدمی شکل

تو آن هیأت چرا تغییر کردی

نکردی سجده زاهد برآن روی

به بیدینی مرا تکفیر کردی

کمال احوال درد خویش با بار

چو گفتی نیک بد تقریر کردی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع