شمارهٔ ۷۳۹
ز ابرویت به محراب نیازم
ز ابرویت به محراب نیازم
سر زلفت برد عقل نمازم
نظر کج بأختی گفتی به آن زلف
دو رخ دارد چگونه کج نبازم
سر زلفت مرا عمر دراز است
خداوندا بده عمر درازم
کمال از بندگان ماست کوئی
بدین اقبال دایم سرفرازم
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.