شمارهٔ ۳۰ - ماده تاریخ مسافرت آصفجاه به آگره و لاهور

نواب سپهر رتبه کش هست

آصفجاهی کمین کرامت

دامان قبای دولت او

بستست بدامن قیامت

پیش طبعش الف ندارد

چیزی جز حرف استقامت

مرآت دلش ز پیش بینی

زنگی نگرفته از کرامت

آسوده سپهر بر در او

زانسان که مسافر از اقامت

چون عازم آگره گشت می سوخت

لاهور بداغ این غرامت

در محفل قدس بهر تاریخ

گفتند(بصحت و سلامت)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع