بخت گریان

به بزم خود گرچه راهی ندادی

ز باغ وصالم گیاهی ندادی

سلامی ز رافت پیامی ز زحمت

به سالی نگفتی به ماهی ندادی

هنوزت ز جان و ز دل دوست دارم

گرم ارزش پرّ کاهی ندادی

تو ای عشق،ای چشمهٔ آرزوها

به من غیر اشکی و آهی ندادی

مرا یک نفس بهره ای بخت گریان

ز لبخند وحشی‌نگاهی ندادی

جهانا نه بر من که بر مقبلان هم

درین عرصه آرام‌گاهی ندادی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع