شمارهٔ ۳۹ - در مدح و منقبت و ذکر شهادت حضرت علی اکبر (ع)

طبع شرر فشانم ار شعله ی آذر آورد

بلبل نطقم از کجا طبع سمندر آورد

بلبل آن گلم که پیوسته زبوی سنبلش

باغ بهشت را خداوند معطّر آورد

آنکه خدای اکبرش خلق نموده تا مگر

نام گرام خویش را خالق اکبر آورد

کرده خدا رسول را، مظهر خود برای آن

تا مگرش برای خود مظهر و مظهر آورد

شعشعه ی جمال او مظهر نور احمدی

طنطنه ی جلال او یاد، ز حیدر آورد

می سزد، آنکه دادگر دفتر و مصحفی دگر

در صفت جلال و جاه علی اکبر آورد

از لب روح بخش و از آینه ی جمال خود

معجزه و کرامت از خضر و سکندر آورد

بهر طلوع ماه رخساره اش از سپهرِ زین

اختر طبع آتشین مطلع دیگر آورد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع