شمارهٔ ۳۷ - در جواب ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی

جواب کریم جمال خراسان

رسید و بدان انس جان می فزاید

ز هر خط او اندهی می گریزد

ز هر لفظ او مشکلی می گشاید

بسی مهتری کرد در لفظ و معنی

وز او جز چنین مهتری‌ها نیاید

مرا کف کافی او داد راحت

گرش پای میمون نرنجید ، شاید

چو از گنج اقلام او رنجه بودم

مرا رنج اقدام او می نباید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع