شمارهٔ ۱۱۴

گندم ز بیقراری ما از برای نان

خندید آنقدر که شکم بر زمین نهاد!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع