شمارهٔ ۷۹

سامان حرف و صوت ندارد بیان ما

فردیست از کتاب خموشی زبان ما

مد نگاه عجز بود رمح جانستان!

کی میبرند صرفه ز ما دشمنان ما

از ما شکستگان به حذر باش، زانکه ما

تیغیم و همچو شیشه شکستن فسان ما

رنگ شکسته عرضه احوال عاشق است

حاجت به گفتگو نبود در میان ما

از اشتیاق آن برو آغوش، دور نیست

بیرون دود ز خانه خود گر کمان ما

واعظ، طریق مقصد ما راه باطنست

گردیده خامشی جرس کاروان ما

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع