راز سخن

شمارهٔ ۲۲

مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبی‌ست

مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبی‌ست
که طبع را ز لبت در دهان همی‌آید

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.