راز سخن

شمارهٔ ۱۷

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست
وی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
ای چشمش اگر سوال جان خواهی کرد
جز دادن جان دگر جواب تو که راست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.