شمارهٔ ۶۲

دنیا مطلب که نیست جاوید

بگذر ز وی و مدار امید

دنیاطلبی و حق پرستی

شرکست بنزد اهل توحید

چشم از همه جز یکی فروبند

یکدل نشد آنکه جز یکی دید

تحقیق نکرده نیست کامل

دین داریت ازکمال تقلید

اطلاق دل از یقین طلب کن

بگذر ز گمان که هست تقیید

در دشت یقین کسی ندیدیم

کز خار بن گمان گلی چید

دل از همه همچو نوربرکن

یکدل شو و یکشناس و یکدید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع