شمارهٔ ۹۴

ساقس بقدح چه میکنی راح

لعل تو بس است راح اقداح

این راح که از لب تو نوشیم

گنجینه روح راست مفتاح

مائیم که بهر گوهر وصل

گردیده ببحر عشق سیاح

برخاستم از بساط اجسام

بنشسته ببارگاه ارواح

ز اقلیم صور شده مسافر

در کلک معانی ایم سیاح

بردیم برون ز بحر کشتی

بی منت ناخدا و ملاح

ما را بزجاجه دل و جان

خود نور علی بس است مصباح

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع