شمارهٔ ۴۹

آب حیوان طلبی از در میخانه طلب

جوهر جان طلبی از لب پیمانه طلب

تا بکی مدرسه و چوب مدرس خوردن

جام می نوش کن مجلس رندانه طلب

زاهد آزار دل سوختگان بیش مده

شمع رویش نگر و حالت پروانه طلب

گر بدیوانگیم نام بود شهره شهر

عقل کل عقل کل اندر دل دیوانه طلب

چند چون جغد کنی جای بهر جای خراب

طالب گنج بقائی دل ویرانه طلب

ساقی ار جلوه دهد ابروی محرابی خویش

سجده شکر کن و ساغر شکرانه طلب

گر بکف جام جهان بین هوست هست دلا

همچو نور علی از سید مستانه طلب

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع