شمارهٔ ۳۸

فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا

رنگ زرد عاشقان میباشد اکسیر طلا

طوق زرین در گلوی آن زلیخاوش مبین

سوره یوسف بگرد آورده تحریر طلا

شمع اندر پرده فانوس میگرید ز سوز

تا نگردد بر زبانش لمس گلگیر طلا

میکشد تیغ از کمر آن خسرو زرین کمر

تا بسوزاند جهان از برق شمشیر طلا

حسن روز افزون نگر کز زلف پرچین ماه من

دست خورشید فلک را بسته زنجیر طلا

گوی دولت میر باید هر که چون نور علی

ورد خود سازد بگیتی ذکر تحقیر طلا

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع