شمارهٔ ۸۷

دم چند فروزی از سخن چینی خویش

شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش

از من مزه ای طلب که مغز از سخنم

رستست چو نی شکر ز شیرینی خویش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع