شمارهٔ ۲۹

دل خنده به غنچه کرد خندیدن داشت

نالید به عندلیب نالیدن داشت

چون در ته نخل گل کمر بگشادیم

چیدیم گلی ز شاخ گل چیدن داشت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع