بخش ۱۰۴ - تمثیل موبد اول

یکی گفتا بدان مانَد که در خواب

در اندازد کسی خود را به غرقاب

بسی کوشد که بیرون آورَد رخت

ندارد سود‌ش از کوشیدن ِ سخت

چو از خواب اندر آید تاب‌دیده

هراسی باشد اندر خواب دیده

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع