بخش ۲۰ - آهنگ نمودن صوف به پیکار کمخا

پس انگه مقرر شد ازداوری

بر افراد این جامه لشکری

که از جنس موئینه و آستر

بود زیرشان اسبها سر بسر

ازین رختهائی که ما را بزیر

بدندی شوند این زمان بارگیر

نگیرند ازینجمله با خویشتن

دو توئی و یکتائی و پیرهن

تکلتو چنین گفت باجل براه

که آمد کنون نوبت پایگاه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع