شمارهٔ ۱۶
به فکر اطعمه و البسه من و بسحاق
به فکر اطعمه و البسه من و بسحاق
(به نان خشک قناعت کنیم و جامهٔ دلق)
نبرده فضلهٔ معنی ز کیس و کاسهٔ کس
(که بار منت خود به که بار منت خلق)
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.