شمارهٔ ۷۷

این چه دشت است که سرتاسر آن گردی نیست

که بر او دیده ی خونین و رخ زردی نیست

خرم آن کس که برویش ز رهت گردی هست

وانکه بر دل، دگر از هیچ رهش گردی نیست

عقل در کشمکش نفس درنگی نکند

این دغل را بجز از عشق هماوردی نیست

پا بدامن کش و از جان و جهان دست بدار

دوست جویان را حاجت بجهانگردی نیست

تو اگر مرد رهی درد طلب درد نشاط

درد هم مرد همی می‌طلبد مردی نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع