شمارهٔ ۱۲۵

عابدان حق سجود قبله رویت کنند

عارفان حق از آن طوف سر کویت کنند

عاشقان رو به راه آورده مفرد لباس

ابتدای طوف حج از مشعر مویت کنند

روزه داران طریقت از برای روز عید

غره ماه از هلال نون ابرویت کنند

لیلة القدری که پیش حق به است از الف ماه

اهل دل تعبیر آن زلفین هندویت کنند

غمزه سحرآفرینت چون ببینند انبیا

آفرین بر معجزات چشم جادویت کنند

شیر گیر است آهوی چشم تو نتوان عیب کرد

شیر گیری ختم اگر بر چشم آهویت کنند

(در سجود آید مه از تعظیم و افتد بر زمین

چون که تکرار سواد وصف گیسویت کنند)

«أینما» آمد «تولوا ثم وجه الله » ولی

حق پرستان از همه سو روی دل سویت کنند

هندوان جعد زلفت چون قبول افتاده اند

از سعادت تکیه بر فرخنده زانویت کنند

راجح آیی در طریقت پیش صرافان عشق

با وجود هر دو عالم گر ترازویت کنند

ای نسیمی ناز ابروی کماندارش بکش

تا کمانداران عالم مدح بازویت کنند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع