شمارهٔ ۵۲

خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست

او ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست

آن سی و دو تا اصل کمال است به تحقیق

خود نیست که در جانش از این سی و دو تا نیست

در ظاهر و باطن به مجازی و حقیقت

داننده و بیننده بجز فضل علا نیست

تقسیم سماوات و زمین کرده به شش روز

قایم شده بر عرش و بر این هیچ خطا نیست

آن جان که او پرورش از فضل خدا یافت

فی الجمله حق اوست، در این چون و چرا نیست

پس هست تجلیگه حق آدم خاکی

در صورت او دید، کسی را که ریا نیست

چون صورت او سی و دو آیات خدا بود

ای بی بصر! از آیت حق هیچ جدا نیست

بر ذات مصفا به کلام متکلم

هرکس که بدانست بر او موت و فنا نیست

بر فضل خدا تکیه نسیمی صمدی کرد

خونش دگر از طعنه شیطان دغا نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع