شمارهٔ ۲۵
وه که در کوی تو از بیاعتباریهای خویش
وه که در کوی تو از بیاعتباریهای خویش
آیدم صد خنده بر امیدواریهای خویش
بعد ایامی که دل یک لحظه در بزم تو بود
شرمساریها کشید از بیقراریهای خویش
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.