شمارهٔ ۶۳

ای مغبچه کو ره خرابات

تا باز رهم از این خرافات

از شاهی عرصه گاه شطرنج

صد بار نکوتر ار شوم مات

ای پیر خرد ره رهائی

دانی تو که چیست زین مخافات

یک جرعه می کرم کن ای پیر

بیزار شدم از این کرامات

در صومعه نیم عمر شد فوت

از میکده جو قضای مافات

مردانه کرامتی کن ای پیر

تاخیر مکن که هست آفات

این هستی عاریت رها کن

بیزار شو از حیات اموات

نابود کن این وجود بی بود

تا نفی زنفی گردد اثبات

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع