شمارهٔ ۲

نهان در خاک کن ما و توئی را

یکی کن در همه عالم دوئی را

وجودت جز طلسم جادوئی نیست

ز هم بشکن طلسم جادوئی را

بهر سوئی که پوئی ره نجوئی

مگر پوئی تو سوی بیسوئی را

نثار بیشه شیران حق کن

همه غنج و دلال آهوئی را

دوئی غیر از طریق مانوی نیست

رها کن این طریق مانوی را

ره بدخوئی از ما و توئی خاست

رها کن راه زشت بدخوئی را

نگردد جام جم دل، تا نبینی

در او پیدا جمال خسروی را

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع