غزل شمارهٔ ۱۷۷۴

ما به تماشای تو بازآمدیم

جانب دریای تو بازآمدیم

سیل غمت خانهٔ دل را بِبُرد

زود به صحرای تو بازآمدیم

چون سَرِ ما مطبخ سودای توست

بر سَرِ سودای تو بازآمدیم

از سَرِ چه صد رسن انداختی

تا سوی بالای تو بازآمدیم

نالهٔ سرنای تو در جان رسید

در پِیِ سرنای تو بازآمدیم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع