رباعی شمارهٔ ۱۳۶۷

هم مستم و هم بادهٔ مستان توام

هم آفتِ جانِ زیردستان توام

چون نیست شدم کنون ز هستان توام

گفتی که الست، از الست آنِ توام

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع