راز سخن

رباعی شمارهٔ ۲۶۲

تا در دل من صورت آن رشک پریست

تا در دل من صورت آن رشک پریست
دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست
والله که به جز شاد نمی‌دانم زیست
غم می‌شنوم ولی نمی‌دانم چیست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.