شمارهٔ ۱۴۹

هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهی

شب با تو سخن کنم جوابم ندهی

من تشنه لب و تو خضر وقتم گوئی

از بهر خدا چه شد که آبم ندهی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع