راز سخن

ارمغان بهار

فقرۀ ۵۷

ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.

به زندان مکن آبرومند رامیفکن نهال برومند را
(‌جوان گنه کاره دربان مکنبه زندان مر او را نگهبان مکن‌)
کسی کاو ندارد ز یزدان هراسندارد تو را بی گمان نیز پاس
به زندانت بگمار مردی گزینبزرگ و هشیوار و پاکیزه‌دین

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.