شمارهٔ ۳۰ - انیران روز

انیران ز پیران شنیدم چنان

که می خورد باید به رطل گران

بیارای نگار آن می مشکبوی

کزو نافه مشک یابی دهان

دل اندر کم و بیش گیتی مبند

همی دار جان را همی شادمان

که شادست و زو مملکت شاد باد

شهنشاه گیتی ملک ارسلان

به دولت جهان را جوان دارد او

که بختش جوان باد و ملکش جوان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع