راز سخن

شمارهٔ ۱۳۲ - در قطعه در تقاضای مرمّت عمارت خود فرماید

ای خواجه که کار توام مدح و ثنا بود

ای خواجه که کار توام مدح و ثنا بود
هرجا که نام نیک تو تحریر می‌شود
ویران شدم چنان که به فکر عمارتم
هرچند خواجه زود قتد دیر می‌شود
دارم یکی سرا که بر او تند اگر وزد
باد سحرگهی، زبر و زیر می‌شود
با این همه خرابی معمار لطف تو
گر همتی نماید تعمیر می‌شود

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.