تحمل خار

آمد بهار و برگی و باری نداشتم

چون شاخه بریده بهاری نداشتم

در این چمن چو آتش سردی که لاله داشت

می سوختم نهان و شراری نداشتم

گل خنده زد به شاخ و من از خویش شرمسار

کاندر بهار برگی و باری نداشتم

دادم ز دست دامنت ای گل به طعنه ای

از باغ تو تحمل خاری نداشتم

یک دم به آستان تو بختم نبرد راه

در کویت اعتبار غباری نداشتم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع