ابیات

بخش ۶

شیخ این دو بیت بخط خویش نوشته بود:

لان کانت الایام فرقن بیننافانا بقرب القلب مجتمعان

تصورت فی قلبی لفرط صبابتیفشخصک لی نصب بکل مکان

ای دوست ترا به جملگی گشتم منحفا که درین سخن نه زرقست و نه فن

کر تو ز وجود خود برون جستی پاکشاید صنما بجای تو هستم من

چندانکه بکوی سلمه یارست و ربودچندانکه درخت میوه دارست و مرود

چندانکه ستاره است برین چرخ کبوداز ما ببر دوست سلامست ودرود

بر رسته دگر باشد و بر بسته دگر.......................................................

تنگ دلی نی و دل تنگ نیتنگ دلانرا بر ما رنگ نی

دریغم آید خواندن گزاف وار دو نامبزرگوار دو نام از گزاف خواندن خام

یکی که خوبان را یکسره نکو خواننددگر که عاشق گویند عاشقان را عام

دریغم آید چون مر ترا نکو خواننددریغم آید چون بر رهیت عاشق نام

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع