شمارهٔ ۱۲۵

ای دیده اقبال به رویت نگران

عاجز شده از فر تو صاحب نظران

رنجور شدی ز پا و ننشست فلک

تا کرد فدای پات سرهای سران

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع