شمارهٔ ۵۱

اتی النیروز یا ظل الاله

و من بجلاله الدنیا تباهی

و من خضعت له الافلاک طرا

خضوعا فی الاوامر والنواهی

زهی بر تو جهانداری و شاهی

مقرر کرده تأیید الهی

مبارک باد و میمون بر تو نوروز

که دین را پشت و دولت را پناهی

فعش ما شئت مشکور المساعی

و کن ما عشت معدوم المضاهی

و دامت عنک یا سند المعالی

عیون الدهر نائمه کماهی

تو آن دریادلی ای شاه عالم

که رفت از ماه، حکمت تا به ماهی

به نوروزی نشین و جام می خواه

که دادت حق تعالی هر چه خواهی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع