شمارهٔ ۴۶

هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمان

لا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان

از سر حالت نگارا! عیش کن تا در جهانی

زانکه تو طفلی درین ره حیلت گردون ندانی

لا تلومونی فانی هائم اهوی المثانی

غننی قولا علیها واترک السبع المثانی

گرچه خرمن سوز عقلی ورچه شورانگیز جانی

با مجیر از روی رحمت گر بسازی می‌توانی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع