شمارهٔ ۴۶۹

با جوز عروس حجله بستند و سریر

جوزی چو پنیر دارد آن ماه منیر

بر خوانچه تعزیت بسی دید ستم

بر خوان عروسی نبود جوز و پنیر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع