شمارهٔ ۳۱۵

تا کی عمرت به خودپرستی گذرد

یا در غم نیستی و هستی گذرد

آن عمر که مرگ باشد اندر پی او

آن به که به خواب یا به مستی گذرد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع