شمارهٔ ۷۶

محرومی وصل تو دل و جانم کاست

شد طبع کژت به رغم من با همه راست

روزی که امید از تو به یکره ببرم

عذرم به هزار سال نتوانی خواست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع