شمارهٔ ۹۵

ای در گله جهان ز عدلت

گرگ آمده پاسبان لاشه

درظل همای رایتت شد

گنجشک هم آشیان باشه

ماراست یکی حدیث باقی

چون در تن ماجری حشاشه

من بنده نیم از آن صحابه

کز من ببرد سبق عکاشه

خون دل خود چکیده وانگاه

محبوس بمانده در رشاشه

در باغ به جای گل نشسته

در فصل بهار خار و خاشه

لیکن نسزد مکاس گرد کردن

در وقت کسادی قماشه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع