شمارهٔ ۵۱۹
چون غنچه خراب گردم از خندیدن
چون غنچه خراب گردم از خندیدن
پژمردگیام چو گل بود در چیدن
از تابش دل، تن ضعیفم شده است
این رشته زبونتر شود از تابیدن
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.