شمارهٔ ۴۳۳

در سینه تنگ من وطن ساخت غمش

در ملک دلم علم برافراخت غمش

بر همچو منی، رخشِ جفا تاخت غمش

افسوس که قدر خویش نشناخت غمش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع