شمارهٔ ۳۹۹

در گوشه مسکنت من زار حقیر

در سلسله افتاده‌ام از نقش حصیر

رگ در بدنم بس که شد آرام پذیر

پیداست ز روی پوست چون موج حریر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع