غزلیات
شمارهٔ ۳۹۰
سپندوار بر آتش چو اضطراب کنمز سوز دل، جگر شعله را کباب کنم
شود ز لذت نظاره چشم من محرومبه وقت دیدنش از بس که اضطراب کنم
به یاد لعل تو شبها به محرومیز خون دل، قدح خویش پرشراب کنم
دم شهادت خود، خوش تنعمی دارمکه زخم از دم شمشیر انتخاب کنم
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.