شمارهٔ ۵۷

منشور خدمت تو رقم شد به نام ما

افکند سایه مرغ سعادت به بام ما

خوش بر مراد هر دو جهان دست یافتیم

کامش برآید آنکه برآورد کام ما

منت‌پذیر شمع چو پروانه نیستیم

از مهر تو به صبح بدل گشته شام ما

خالی مباد از می توفیق ساغرش

پر کرد آنکه از می امید جام ما

باشد تمام نعت نسبی و ثنای آل

مدح کسی دگر نبود در کلام ما

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع