شمارهٔ ۲۷۵

روی هرکس که باندازه مرآت آمد

بعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد

«یوم تبیض و تسود وجوه »گفتند

معنی نفی مگویید،که اثبات آمد

روی ناخوش نتوان گفت که زیباو نکوست

روی نیکو چه توان گفت که جنات آمد؟

هر که دید آن رخ نیکو بمرادی برسید

روی زیبای تو چون قبله حاجات آمد

دل ما ساکن درگاه تو خواهد بودن

عزتش دار، که از بهر مراعات آمد

زهد و تقوی و ورع جمله مقامات نکوست

لیکن اخلاص و یقین مخلص طاعات آمد

قاسمی،قصه ترتیب نگه باید داشت

اول «الحمد» پس آنگاه «تحیات » آمد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع