شمارهٔ ۱۷۷

حلقه بر در مزن، که راهت نیست

جان تسلیم عذر خواهت نیست

همه راه تو غفلتست، مرو

فکر تنبیه و انتباهت نیست

الله الله، که در طریق وفا

جان حق بین و رو براهت نیست

دعوی عاشقی کنی و آنگاه

با چنین دعویی گواهت نیست

می روی وز کمال استغنا

جانب خستگان نگاهت نیست

رحم بر حال عاشقان فقیر

گاه داری و گاه گاهت نیست

قاسمی، غرق غفلتی که مدام

مات گشتی و قصد شاهت نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع