شمارهٔ ۱۴۵

دل ما بصد جان طلب کار اوست

ولی در حقیقت طلب کار اوست

زهی روی روشن، که در رویها

ظهورات خوبی ز انوار اوست

بیک جو فروشند صد جان بشهر

چو گویند: بازار بازار اوست

تو شادان ز عشقی وزو عشق شاد

تو غم خوار اویی و غم خوار اوست

تو بلبل صفت مانده ای زار گل

ولی بی خبر زانکه گل زار اوست

برقصند ازین حال ذرات کون

که هر ذره مرآت دیدار اوست

نشاید که آزار جوید کسی

دل قاسمی را، که دلدار اوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع