شمارهٔ ۶۷ - مکتوبی است از قائم مقام به نواب سیف الملوک میرزا

ولست بسیف للملوک و انما

حسامک صیف و الملوک ثلوج

همچه آدم ها مستحق التفاتند کهاین طور حرف توانند زد، نه آنها که فراش را فراج می نویسند و سطرها را کجواج. والسلام

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع